افزایش روزافزون به کارگیری موتورهای الکتریکی در صنایع مختلف و گسترش ارتباطات بین‌الملل، تقاضا برای پلیمرهای مهندسی برای تولید پوشش‌های سیم و کابل را افزایش داده است. امروزه آمیزه‌های پلیمری با استحکام مکانیکی بالا و مقاومت محیطی مناسب، جزء جدایی ناپذیری از این صنعت شده‌اند. در حال حاضر، پلی وینیل کلراید (PVC) به طور گسترده به عنوان پوشش سیم های مسی مورد استفاده قرار می‌گیرد و این پلیمر بیشترین سهم در تولید روکش و عایق کابل‌های مختلف را به خود اختصاص داده است. کابل های ساخته شده از این پلیمر مقرون به صرفه بوده و طول عمر بالایی دارند. استفاده از افزودنی‌های مختلف مانند عوامل مقاوم در برابر آتش، نرم‌کننده‌ها، پایدارکننده‌ها، روان‌کننده‌ها و سایر پرکننده‌های معدنی، امکان تولید طیف وسیعی از محصولات را فراهم کرده است که از میان آن‌ها می‌توان به کابل های مقاوم در برابر آتش، کابل های مقاوم در برابر اشعه‌ی فرابنفش و کابل های مقاوم در برابر عوامل شیمیایی اشاره کرد.

یکی از مشکلات اصلی کابل‌هایی که از روکش PVC تهیه شده‌اند، این است که در هنگام آتش سوزی، حجم بالایی از گازهای سمی را منتشر می کنند و همین امر می تواند خطرات زیادی برای جان افراد ایجاد کند. علاوه بر آن، میزان دودی که به هنگام آتش‌سوزی از آن‌ها متساعد می‌شود، مهار آتش را از شرایط معمول دشوارتر می‌کند. برای حل این مشکل، ترکیبات بدون هالوژن جهت تولید روکش و عایق کابل توسعه یافته‌اند و امروزه در محیط هایی با خطر آتش سوزی بالا مورد استفاده قرار می‌گیرند. موادی مانند الاستومرهای ترموپلاستیک (TPE)، الاستومرهای پلی‌یورتان (PUR)، لاستیک‌های سیلیکونی، لاستیک EPDM و پوشش‌های پلی‌اتیلن شبکه‌ای شده (XLPE) از جمله مواردی هستند که می توانند در پوشش‌‎های بدون هالوژن مورد استفاده قرار بگیرند.

• دانلود کاتالوگ کامپاندهای مورد مصرف در صنعت کابل.

• کاتالوگ مواد افزودنی را از اینجا دانلود کنید .