صنعت تولید لوله و اتصالات با افزایش نرخ جمعیت و صنعتی شدن بیشتر جوامع، به طور مداوم در حال پیشرفت و توسعه است. طبیعتا موادی که بتوانند به پایداری بیشتر، عملکرد بهتر و دوام لولهها کمک کنند، میتوانند نقش موثری در صنایع زیرساختی، صنعتی، خانگی و کشاورزی ایفا کنند.
لولهها و اتصالات پلاستیکی به دلیل خواصی مانند مقاومت در برابر خوردگی، مقاومت سایشی، مقاومت در برابر مواد شیمیایی و همچنین ویژگیهایی نظیر انعطافپذیری، سبکی، نفوذناپذیری، هزینهی تولید پایین و طول عمر طولانی، در اکثر موارد جایگزین انواع فلزی و بتنی شدهاند. این ویژگیها باعث میشود که لولهها و اتصالات پلاستیکی در مواردی از جمله سیستمهای تامین آب، حمل و نقل سوخت و مواد شیمیایی، شبکههای آبیاری و زیرساخت لولهکشی به کار گرفته شوند.
در این صنعت، مواد پلیمری هم میتوانند به عنوان مادهی اصلی در تولید لولهها و اتصالات مورد استفاده قرار بگیرند و هم میتوانند نقش عایق یا دیگر پوششهای محافظتی را بر عهده داشته باشند و به عنوان مثال، از خوردگی لولههای استیل جلوگیری کنند.
از میان فرآوردههای پلیمری که در این صنعت استفاده میشوند، میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
· انواع پلیاتیلن (PE)
· انواع پلیپروپیلن (PP)
· انواع پلیوینیل کلراید (PVC)
· انواع پلیالفینهای شبکهای شده با پراکساید یا سیلان (PEX/ XLPE)
· پوشش پلیاتیلنی دارای مالئیک انیدرید که به دلیل چسبندگی بالا به پلیاتیلن و اپوکسی، در فرآیند تولید لولههای چندلایه مورد استفاده قرار میگیرند.

